Hayatı anlatan
yaşanmışlıklarmış laflar değil
Hatalarmış doğruyu
gösteren insana
Düşüp kaldırılmayı beklemek
değil kendi başına kalkmayı öğrenmekmiş büyümek
Doğru olan
tutunmamakmış yokluğunu var sandığın gerçeklerine
Dışın içini
yansıtmamalıymış
Hep gizli
olmalıymışsın
aslında
Kendin için
kurmalıymışsın
dünyanı kimse üstüne değil
BENcil
olmalıymışsın
yeri geldiğinde
Bunun kötü
olduğunu
söyleseler de
Yaralarınla yürümeyi
öğrenmeliymişsin
Düşünmemeliymişsin nasıl kapanacağını
Düşündüğün kalacak olan
izleri
olmalıymış
Kimseye
güvenmeyecekmişsin
yarı yolda bırakmaz
diye
Her insanın içinde vardır bazen çekip
gitmeler
Pollyanna
ruhun olmalıymış
hep bir köşede
Kaldırabilmek için
ağır gelen gerçeklerini
Gülümsemeyi
de öğrenmeliymişsin
gözyaşları içinde
Aklına gelmeliymiş
işi güldürmek olan bir palyaçonun bile
Acılar içindeyken
güldürüp güldüğü
Ve
gülümseyip yaralarınla
devam etmeliymişsin yola
dRy BzkRt
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder